Ευρώπη: Ανώμαλη προσγείωση για το ευρωπαϊκό μαχητικό 6ης γενιάς

 Σε οριστικό αδιέξοδο έφτασαν την εβδομάδα που πέρασαν οι προσπάθειες για την ανάπτυξη ενός προηγμένου stealth μαχητικού αεροσκάφους, που θα οδηγούσε στην απεξάρτηση της Γηραιάς Ηπείρου από την αμερικανική αεροδιαστημική βιομηχανία. 

Η Ευρώπη διεκδικεί την αμυντική ανεξαρτησία της, αλλά έχει μείνει πολύ πίσω στον τομέα των αεροσκαφών, αφού δεν διαθέτει κανένα μαχητικό πέμπτης γενιάς, αντίστοιχο των F-35 και F-22. Τα πιο προηγμένα made in EU μαχητικά είναι το Rafale της γαλλικής Dassault και το Eurofighter Typhoon, τα οποία πετάνε για περισσότερα από είκοσι χρόνια.

Το πρόγραμμα FCAS (Future Combat Air System – Μελλοντικό Αεροπορικό Σύστημα Μάχης), που ανέπτυσσαν από κοινού η Γαλλία, η Γερμανία και η Ισπανία, φιλοδοξούσε να καλύψει αυτό το κενό και να δημιουργήσει ένα αεροσκάφος έκτης γενιάς, ένα ολοκληρωμένο σύστημα που θα αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά των ευρωπαϊκών πολεμικών αεροποριών από τη δεκαετία του 2040 και μετά. 

Εκτός από το μαχητικό, το πρόγραμμα προέβλεπε την ανάπτυξη συνοδευτικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών, καθώς και τη δημιουργία του “combat cloud” ενός ψηφιακού δικτύου που θα συνέδεε όλα τα όπλα, μαχητικά και drones.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η γαλλική Dassault είχε αποχωρήσει από την κοινοπραξία του Eurofighter, προκειμένου να διασφαλίσει την ανεξαρτησία της αεροπορικής της βιομηχανίας. Προϊόν αυτού του διαζυγίου ήταν το Rafale.

Τώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η Dassault απαιτούσε ηγετικό ρόλο στο έργο, όμως η συμφωνία προέβλεπε συμπαραγωγή και την ισοτιμία των τριών εταίρων. Η Γαλλία φοβόταν για ακόμη μια φορά ότι το έργο θα αποτελούσε δούρειο ίππο για τη μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας στους εταιρους της και έτσι θα έχανε το αβαντάζ που έχει ως η πιο προηγμένη αεροδιαστημικά ευρωπαϊκή χώρα. Το χάσμα όσον αφορούσε τις θέσεις των εταίρων για θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας δεν μπορούσε να γεφυρωθεί και το έργο καρκινοβατούσε.

Δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν ούτε στις προδιαγραφές, αφού το Παρίσι ήθελε ένα αεροσκάφος που θα μπορούσε να επιχειρεί και από τα αεροπλανοφόρα της, ενώ η Γερμανία δεν είχε αυτή την ανάγκη.

Μπροστά στο αδιέξοδο ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, και ο Γερμανός καγκελάριος,Φρίντριχ Μερτς, συμφώνησαν ότι δεν υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης για να προχωρήσει το FCAS, ένα πρότζεκτ προϋπολογισμού 100 δισ. δολαρίων

Αναζητώντας Plan B

Oρισμένα στοιχεία του FCAS, όπως το δίκτυο διοίκησης και ελέγχου και τα μη επανδρωμένα αερισκάφη  θα μπορούσαν ακόμη να διασωθούν.

Όσον αφορά στο μαχητικό, η Airbus γνωστοποίησε με επιστολή της προς τον καγκελάριο Μερτς την πρόθεσή της να αναπτύξει μαχητικό αεροσκάφος έκτης γενιάς, ως επικεφαλής μιας νέας ομάδας με εταίρους τις MBDA, Hensoldt, Diehl Defence, Liebherr, MTU Aero Engines, Rhode & Schwarz και Autopflug.

«Τα σχέδια αφορούν ένα μικρότερο, λιγότερο περίπλοκο σε σύγκριση με την ιδέα του FCAS μαχητικό αεροσκάφος», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η ομάδα. «Ο τρόπος διεξαγωγής πολέμου εξελίσσεται πλέον με τέτοιο τρόπο, ώστε μεγαλύτερη σημασία να έχουν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη», πρόσθεσε.

Η Airbus εξετάζει το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη σουηδική Saab, η οποία έχει επίσης μακρά πείρα στην ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφών, όπως το Grippen. 

Υπάρχουν, ωστόσο αμφιβολίες, αν ένα τέτοιο σχέδιο θα είχε επιτυχία, καθώς θα χρειάζονταν αρκετά χρόνια για να ευοδωθούν οι προσπάθειες. 

Οι εναλλακτικές επιλογές για την ευρωπαϊκή άμυνα, σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας της Γερμανίας, Μπόρις Πιστόριους είναι η παραγγελία περισσότερων F-35, διαιωνίζοντας την εξάρτηση από τις ΗΠΑ ή εναλλακτικά η συμμετοχή της Airbus σε κάποιο εν εξελίξει διεθνές πρόγραμμα, όπως το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Αεροπορικής Μάχης (GCAP) του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιταλίας και της Ιαπωνίας.

Με μια δόση μυστήριου, συμπλήρωσε ότι «μπορεί να προκύψει μια τέταρτη επιλογή, αλλά δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτό τώρα».

newpost.gr