Τουρκικά Media: «Οθωμανικό» παραλήρημα κατά του Δένδια για τα 12 μίλια – Βαφτίζουν «πρόκληση» το Διεθνές Δίκαιο

 Για άλλη μια φορά, η τουρκική πλευρά αποδεικνύει έχει προβεί σε ρίξη και τη διεθνή νομιμότητα. Αφορμή στάθηκε η αυτονόητη τοποθέτηση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, ο οποίος δήλωσε το αυτονόητο: Ότι η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο, μονομερές δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, όποτε εκείνη το κρίνει σκόπιμο, βάσει του Διεθνούς Δικαίου.

Η αντίδραση της γειτονικής χώρας, μέσω του γνωστού φερέφωνου της τουρκικής προπαγάνδας, της εφημερίδας Hurriyet, ήταν άμεση και ενδεικτική του θράσους που διακατέχει την τουρκική εξωτερική πολιτική. Σε ένα ρεσιτάλ διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, οι Τούρκοι βαφτίζουν το Διεθνές Δίκαιο «ελληνική προκλητικότητα» και την απειλή πολέμου (casus belli) «υπεράσπιση δικαιωμάτων».

Το άσπρο-μαύρο στο Αιγαίο

Το δημοσίευμα της Hurriyet προχωρά σε μια ευθεία επίθεση, κατηγορώντας την Αθήνα ότι «σχεδιάζει» την επέκταση των συνόρων της, λες και η εφαρμογή των διεθνών συνθηκών αποτελεί επιθετική ενέργεια. Με λίγα λόγια, η χώρα που απειλεί με πόλεμο αν εφαρμοστεί ο νόμος, κατηγορεί το θύμα των απειλών της για «επιθετικότητα»!

Μάλιστα, για να ενισχύσουν το αφήγημά τους, επιστράτευσαν χάρτες του πρακτορείου Anadolu, σημαδεύοντας τα νησιά μας που έχουν κατοχυρωθεί με αίμα και συνθήκες (Λωζάνη, Παρίσι), επαναφέροντας το έωλο και ανυπόστατο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης. Ξεχνούν, βέβαια, να αναφέρουν ότι απέναντι από αυτά τα νησιά βρίσκεται η Στρατιά του Αιγαίου με τα αποβατικά σκάφη να ζεσταίνουν τις μηχανές τους.

Μονομερές δικαίωμα, όχι αντικείμενο παζαριού

Ο Νίκος Δένδιας ήταν σαφής και η ενόχληση της Άγκυρας επιβεβαιώνει ότι το μήνυμα ελήφθη: Το ζήτημα των 12 μιλίων δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Δεν μπαίνει στο τραπέζι των συζητήσεων, δεν αποτελεί αντικείμενο παζαριού. Είναι κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας και κανενός άλλου. : Η Ελλάδα δεν φοβάται, δεν εκβιάζεται και δεν ζητάει την άδεια κανενός για να ασκήσει τα δικαιώματα που της δίνει η ιστορία και οι διεθνείς συνθήκες.

Όσο και αν φωνάζουν στην αντίπερα όχθη, το Διεθνές Δίκαιο δεν είναι «μενού a la carte» για να διαλέγουν ό,τι τους συμφέρει.

ΠΗΓΗ